SEVDİM SENİ
Sevdim seni
Çok sevdim
Belki bir anda oldu sana bu denli bağlanışım
Bir anda hayatıma soktum
Yalnızlığın ortasın da
Cehennem sıcağında üşürken ben
Sımsıkı tuttun ellerimden
Aşk dolu baktın gözlerimin derinlerine
Sevgiyle sarıldın en içten
Ama gitmeliyim senden…
Çok acılar çektin biliyorum
Çok yıprattı seni bu hayat
Mutluluğu buldun beklide bende
‘sensin hayatımın tek anlamı’ dedin
Ama gitmeliyim senden…
Biliyordum
Bu sevda elbet birgün bir yere bitecekti
Ve bitmeli…
Küçücük saf kalbimle aktım hayatın derin sularında
Geç olsa da yaptığım hataların farkındayım
Hayatın bu denli acımasız olduğunun da
Ben kimseyi sevmedim
Seni sevdiğim gibi
Ve korkmadım bu denli
Birinin gözlerinin içinde kaybolmaktan
Ben kendi ellerimle kapatmışım önümü
Kendi kendimi sevgisizliğe mahkum etmişim
Ve kendi hatalarıma üzülüp ağlıyorum
Artık hayata küssem neye yarar
Geçmişime sitem etsem…
İleriye dönük neye adım atsam
Bir taş çarpıyor ayaklarıma
Dizlerimi kırıp ağlıyorum hıçkırıklarla
Neye elimi uzatsam
Geriye çevriliyor gözlerim
İçim acıyor alev alev yanıyorum
Yaptığım hatalar içimde büyüdükçe büyüyor
Ve ben karanlık sularda boğuluyorum…
Milyonlarca insan içinde
Çığlıklarımı hiç kimse duymuyor
Hıçkırıklarımı…
Senin için ölmekten hiç korkmadım
Ağlamaktan yorulsa da gözlerim
Senin için ağlamaktan uslanmadı bu yüreğim
Sevdim seni
Çok sevdim
Birgün bitecekti bu pembe aşk dolu rüyam biliyorum
Ve bitmeli…
Ben seni kaybedecek hiç bir şey yapmadım
Sana verecek hiçbir şeyimde yok
Sadece sevgimden başka
Hayat senide çok yıprattı biliyorum
Seninde gözlerin yorgun
Kalbin kırık dökük
Ama bu sevda bir gün bir yerde ansızın bitmeli
Çıkartmalısın beni hayatından
Ben seni hak etmiyorum sevdiğim
Kalbin o kadar saf
Gözlerin öyle sevgi dolu ki
Seni senin gibi biri sahiplenmeli
Ve ölümüne kadar bu sevgiyi götürmeli
Bu sevda bir gün bir yerde bitecekti biliyorum
Ve bitmeli…
Ben yine kendi köşeme çekilip
Sevgisizliğime ağlarken
Sen aşk dolu kalbinle
Kahkahalar atmalısın
Geçmişine bir çizgi çekip
Yüreğine tertemiz bir sayfa açmalısın
Ve o sayfaya
Sevdiğin insanın adını büyük harflerle kazımalısın
En sıcak ellerinle tutmalısın ellerinden
Ve en içten sarılmalısın, bakmalısın gözlerinin içine
Ben hatalarımla üzülüp ağlarken
Sen sımsıkı sarılmalısın hayata
Ve hayat sana ne kadar engel çıkarsa da
O kocaman yüreğinle
Bir anda aşmalısın
Sen sevginin en büyüğünü
Aşkların en alevlisini
Hayatın en güzel köşesini hak ediyorsun
Bense çıkmazlar arasında ki
O yalnızlık sokağını…
Bu sevda bir gün bir yerde ansızın bitecekti zaten
Ve bitmeli…








