Her güne seninle uyanmak öyle güzel ki, yüreğimde taşıdığım için seni mutlu oluyorum, bu sensin, her şeye bedel, dünya seninle güzel, senin nefes aldığın hava, yürüdüğün yollar, geçtiğin renkler seninle güzel. Zaman nehrinde sürüklenirken hepimiz, zerre arıyorum sana dokunmuş. Hayalin ile içmek çayı, hayalinde yürümek yolda, elini asla ceketinin cebine sokmadan, sanki yanımdaymış gibi. Soğuk havada yüzüme vuran ılık rüzgar gibi bir his bazen seni hissetmek, seni hissetmek anlayamadığın bir gülümseme yüzümde.

Güne seninle uyanmak çok güzel, içimde bir burukluk uykuya sensiz dalmak…

Olmaz mı, yapamaz mı bir insan… Kirlenmiş insan duygularından, insan ihtiraslarından sıyrılmayı başaramaz mı? Belki. Sadece sevmeyi ve sadece sen olduğun için feda edecek elinde sadece kalbi varsa onu edemez mi?

Öfke, öfke sadece kendime, iki tarafı keskin bir hançer… dokunamıyorum sadece kanıyor…

Yarın sabah çok güzel olacak, erken kalkacağım, sonra müziği açıp yola koyulacağım, kalbimde seninle ilerleyeceğim yolda, gittiğim her yerde senide oraya götüreceğim, konuştuğum her insana senin hislerinle davranacağım. Kalbimde kal…

En güzel düşlere uyu, en güzel güneşe uyan.