Belli belirsiz görüntüler vardı, tek net gördüğüm sadece yüzündü. Birine bir şey götüyordun, ne olduğunu bilmiyorum, kapıtlardı sanırım. Ona uzattığında ellerine baktım. Takılar vardı, bir sürü. Ellerine baktım, ilk önce altın olduklarını düşündüm, gümüştüler, mavi boncuklar vardı üzerinde küçük. Yüzükler vardı parmaklarında, gümüş işlemeliydiler. Kalktım, sabah çok erkendi. Gün Pazar’dı.

Belki bir önceki akşam seni düşündüğümdendi bu rüya. Aslında hiç aklımdan çıkmadın ki. Sonra camın önüne gittim. Ağlamak üzereydim yine. Sonra ne kadarda aptalsın kendime. Yıllar geçti…  Evet yıllar. Ama zaman sanki sadece bana geçmedi. Ve yine sana dua ettim gece uykuya dalmadan önceki gibi…